تو در تقویم تاریخ لسکوکلایه گم نخواهی شد

بهار فصل زیبایی هاست، فصل رویش گل ها و اقاقیاست، فصل لاله های واژگون و سوسن چلچراغ رودباران است.

بهار فصل دل دادن و دلداگیست و سپردن دل به معشوق ... اما بهار سبز لسکوکلایه برای تو حکایت دیگری دارد.

شکراله ی عزیز! باورکن تو در تقویم تاریخ لسکوکلایه گم نخواهی شد. زنان و مردان شالیزار هیچگاه گذشت و جوانمردی تو را در آن روز بهاری از یاد نخواهند برد. اما تو به آنان نگفتی در حریر کدام گل گلاب شده ای! اما نیک می دانیم  با خوبان نشسته ای و یک عمر دلواپسی های روزگار نامرادی را با آنان تقسیم می کنی.  

 ... همه ما داستان خاطره انگیز آن دهقان فداکار را در کتاب سوم دبستان بیاد داریم  مردی که در یک شب سرد پاییزی وقتی از مزرعه به خانه بر می‌گشت، متوجه شد که بر اثر ریزش کوه، راه آهن مسدود شده است. در این هنگام قطار می‌آمد و صدای سوت آن در کوه می‌پیچید. ریزعلی خواجوی  پیراهنش را به چوب دستی خود بست، نفت فانوس خود را بر آن ریخت و آتش زد و به سمت قطار دوید. راننده قطار با دیدن آتش ایستاد و جان مسافران قطار از مرگ حتمی نجات یافت.

در داستان دهقان فداکار که خاطرات دوران کودکی ما درکتاب های درسی شد قطره ای خون از دماغ کسی سرازیر نشد.

اما داستان آن مرد فداکار در بهار لسکوکلایه حکایتی تراژدی داشت.  

شکرالله بی‌غم جان عزیزش  را فدای کمک به همنوع خود کرد. این جوانمرد دیار لسکوکلایه در حالی که در مغازه اش  مشغول کار تراشکاری بود و وقتی دید خانه همسایه‌اش  در شعله های آتش می سوزد لحظه ای درنگ نکرد و به یاری‌اش شتافت تا اسباب و اثاثیه خانه اش  آسیب نبیند. شکراله بی غم در آن روز بهاری  نجات بخش شد  اما  شعله های بی رحم آتش مجالش نداد و  او را  زیر آوار سقف خانه گرفتار کرد.

شکرالله بعد از خروج از زیر آوار و سوختگی شدید  15 روز در بیمارستان پورسینای رشت جدالی نابرابر با مرگ داشت  و از آنجایی که دلش هوای تازه می خواست تاب نیاورد و سرانجام سحرگاه آخرین روز بهار پشت پا به رسم دنیا زد و رفت.

سی ام خرداد دلسوختگان تو، بپاس جلوه های ایثارگری و از خودگذشتگی کنار مزارت در مسجد آقا سید محمد لسکوکلایه  گردهم می آیند و با نجوای فاتحه ای یادت را گرامی می دارند./  روحت شاد

  

/ 3 نظر / 64 بازدید
شفيعي

هادي عزيز با سلام و احترام درود بر شما كه اين چنين قدر اين عزيز را بيان كرديد. اين انسان ارزشمند نشان داد كه در روستاي لسكوكلايه هنوز جوانمردي و ايثار نمرده است. اي كاش دوستان جوان ما در لسكوكلايه توجه كنند و خودشان را از دام ... خلاصي دهند و مثل دهه 60 براي روستاي ما افتخار آفرين باشند.

روحش شاد.

رضاوظیفه شناس

روحش شاد.