یاد باد آن روزگاران، یاد باد!

یاد باد آن روزگاران، یاد باد! یاد باد آن روزهایی که حسرت یک زنگ ورزش بدون بارندگی روی دلمان مانده بود. یاد آن روزها به خیر که با چترهایمان در راه مدرسه تا خانه مثل شوالیه ها باهم می جنگیدیم. یاد آن روزها به خیر که در کوچه پس کوچه ها دهانمان را باز می کردیم و چشممان را می بستیم تا قطره های باران مثل سوزن ته گرد به زبان و گلویمان برسد.

افزایش دما، روزهای خشک و کم آبی  ه ما می گوید که آن روزهای خوش و آن حقیقت های انکارناپذیر دیروز، امروز به نوستالژی هایی بدل شده اند که حتی در خیالمان هم نمی گنجید.

وقتی از صفحه تلویزیون نخستین تصاویر از شالیزارهای خشک شده مازندران را دیدم خشکم زد. انگار در بیابان برنج روئیده باشد.

بی آبی مشغول بلعیدن سرزمین مان شده است و استان های شمالی هم بخشی از این کره خاکی بزرگ است. فرقی نمی کند تا 2 سال پیش یکی از پرباران ترین مناطق ایران بوده اند. به قول حکما، نعمت آرام آرام می رسد و قحطی ناگهان!

با معاون آبخیزداری سازمانی مصاحبه می کردم، از اوضاع سد سفید رود پرسیدم، سدی که حیات و ممات شالیزارهای گیلان و برنج زارهای لسکوکلایه به ساری و جاری بودن آن بستگی دارد. این مسئول می گفت: سد سفید رود که در سال 1337 ساخته شده است اکنون بیش از 50 درصد مخزن آن را رسوب در بر گرفته است و علاوه بر آن در بالادست آن بیش از 20 سد احداث شده است بدون اینکه به افزایش میزان آبدهی آن توجه شده باشد.

درگذشته تمام تلاش کشاورزان  براین بود که نگذارند  آب اضافی وارد مزارع شالی شود اما اکنون شاهد هستیم بسیاری از زارعین و کشاورزان گیلانی منجمله برنج کاران لسکوکلایه شب را در مزارع به صبح می رساند تا با موتور آبکشی به نوبت مقداری آب به شالیزارها برسانند.

محمد علی نجفی استاندار گیلان وضعیت آب کشاورزی این استان را بحرانی اعلام می کند و مرخصی تمام مدیران کل، فرمانداران و بخشداران را در این استان تا اطلاع ثانوی برای حل مشکلات کشاورزان لغو می نماید.

نجفی امیرکیاسری در جلسه شورای حفاظت از منابع آب گیلان می گوید همه مدیران در شهرستان‌ها و میرآب‌ها، دهیاران و شوراهای اسلامی در روستاها باید در بحران خشکسالی شالیزارها  وارد عمل شوند تا این مشکل در سال کم آبی مدیریت شود.

... سرزمین ایران در کمر بند خشک و نیمه خشک واقع شده است، میانگین بارندگی در کشور ما سالانه 250 میلیمتر است و سه برابر دیگر کشورهای جهان در ایران آب تبخیر می شود. با رفتارهای غیرمنطقی و بهره برداری های بی رویه از منابع آب امروز ما را با قهر طبیعت روبرو ساخته است و آنچه امروز دامنگیر ما شده است نتیجه رفتارهایی است که بشر با طبیعت داشته است.

 آیا در این اوضاع کم آبی راهی به جز صرفه جویی، مدیریت مصرف و برنامه ریزی فوری برای کاهش مصرف آب در کشاورزی وجود دارد؟! شاید وقتی دیگر.

 

/ 0 نظر / 57 بازدید