فرزندانی که دیگر قدم در راه پدرانشان نمی گذارند

زمانه عوض شده است، نسل ها تغییر کرده اند بدون اینکه خود بدانند، خلق و خوی آدم ها عوض شده است، دیگر مثل گذشته هیچ چیز بدون تعارف و تکلف نیست. افزایش جمعیت، زندگی ماشینی، برتری جویی ها، ترویج شیوه های رقابتی، رفاه طلبی ها، کم حوصلگی ها و بی اعتمادی ها باعث شده است تا انسان ها در حالی که از لحاظ فیزیکی و زیستی بهم نزدیکند اما از نظر عاطفی فرسنگ ها از هم دور باشند. بچه ها مثل دوران گذشته در خانه همدیگر را نمی زنند و بگویند من عیدی می خواهم، دیگر مثل گذشته ها آدم ها به یکدیگر یاوری نمی دهند و دسته جمعی نمی روند سر مزرعه کسی تا برایش برنج درو کنند. دنیای مدرنیته  با همه خوبیهاش سوغات های جور واجوری را برایمان به ارمغان آورده است؛ آری ... همه گذشته ها و  آداب رسوم ما را تغییر داده است.
 فرزند، پدر نجیب و برنجکارش را می بیند که پس از سال ها کار طاقت فرسا و تا زانو در گل فرو رفتن عایدی جز، دردکمر و رماتیسم برایش باقی نمانده است. چگونه قدم در این راه بگذارد؟ رنج و ملالت‌های کشاورزی، پایین بودن سطح مزارع، افزایش روز افزون هزینه تولید در کنار نبود مزیت اقتصادی باعث شده  است تا نسل جدید رغبتی برای ادامه راه پدر خود نداشته باشد و کوله بارش را ببندد و برود کلانشهری که عمری برای او مدینه فاضله شده است.

 
 دل‌ پر درد پدر از اینکه بازار محصول برنج  برای او به گونه‌ای نیست که بتواند در آن نقش داشته باشد و هزینه‌های تولید بهینه و زندگی روزمره را تامین کند در بی‌انگیزه‌گی فرزند در ادامه راه پدر بسیار اثر گذار بوده است.
... امروز اگر سری به گیلان زدی، به بندر کیاشهر رسیدی به روستا های اطراف هم سربزن ، به عینه خواهی دید، بسیاری از فرزندان زمین ها و مزارعی که از پدرانشان به ارث و میراث رسیده  را به حراج گذاشته اند، تابلوی فروش زده اند  و یا به ویلا تبدیل کرده اند. آن روستایی که تا دیروز تمامی مایحتاج زندگیش را خودش تولید می کرد اکنون حاضری خور شده است. او  برای تهیه کوچکترین چیز و  ابتدایی ترین محصول کشاورزی که سبزی خوردن باشد به شهر می رود تا آن را تهیه کند! دیگر چه توهینی بالاتر از این برای کشاورز؟!!! 


 

/ 1 نظر / 7 بازدید
سید مرتضی شفیعی

با سلام و عرض خسته نباشید. جای بسی تامل است که با وجود فراوانی امکانات و غنی بودن منابع مالی اینگونه در تنگنا و فشار هستیم.به امید روزی که شاهد شکوفایی همه جانبه در لسکوکلایه بزرگ باشیم.